Big Bam

Lees de Bigbam

Romantisch uit eten

Dees is al enkele dagen geleden voor het laatst gezien in huis en is zelfs niet smakkend in de koelkast aangetroffen.

De hele week eet ik al buiten de deur omdat ik geen zin heb om thuis te zitten.

Ik besloot naar Zuidplein te gaan om te winkelen bij CEX en daarna op Zuidplein ergens te eten. Helaas waren diverse restaurants propvol en het eerste restaurant waar een plekje vrij was, was de HAS waar vroeger Radio Modern op Zuidplein hoog zat. 

Het was een fijnbesnaard romantisch diner met mezelf maar wel met een lekker chickie op mijn broodje, staafjes gefrituurde aardappel en een blikje kankerverwekkende geur en smaakstoffen dat prikte op mijn tong.

6 euro armer maar een volle buik rijker vertrok ik weer naar huis om daar deze romantische avond met mezelf voort te zetten op de bank met dekbed.

Tablet aan, ogen dicht. 


Geen dienst

De metro naar ‘Geen dienst’. 

Dat is het volgende wat staat te gebeuren, ontslag voor 20 procent van mijn afdeling waardoor er teveel mensen geen dienst meer mogen draaien.

Ik heb er mijn buik van vol en slaap al een week niet goed. Waarschijnlijk gaan twee goede krachten al zelf weg omdat onze werkgever geen duidelijkheid geeft en zij liever zelf gaan dan straks weg te moeten.

Echter is het nog niet eens zeker dat het onze groep binnen de afdeling betreft. Het is dus allemaal zeer onzeker waardoor iedereen maar 1 gespreksonderwerp heeft: Ben ik 1 van de 6 personen die zichzelf moet melden bij het UWV?


Sla er een slaatje uit

De prijs van Albert Heijn basic huzarensalade en rundvleessalade is van 26 naar 36 cent (ruim 30 procent) gegaan in een paar maanden tijd. 

Bij Jumbo is dezelfde salade nog steeds 23 cent en 26 cent. Het viel me op dat meer producten bij Jumbo goedkoper zijn, dus ik ga daar vaker boodschappen halen. 


Half vijf

Het is half vijf in de nacht, ik heb even geslapen maar ik ben nu al uren wakker.

Ik heb geen rust en al helemaal geen zin om morgen naar het werk te gaan. De vogels beginnen al met fluiten en ik twijfel tussen nog 2 uur slaap pakken of wakker blijven, op welke manier voel ik me het minst gebroken morgenochtend?

Ik merk op het werk dat collega’s het heel zwaar hebben met de onzekerheid over hun baan. Ik weet dat 4 afdelingen al in deze onzekerheid zitten. 

Een 45 jarige vrouw met 2 pubersmeiden thuis is onzeker over haar baan, haar man zit al jaren werkeloos thuis. Ze heeft een tijdelijk contract en kan dus binnen enkele maanden weg zijn, een 54 jarige alleenstaande vrouw is bang dat ze ondanks al haar kwaliteiten nooit meer aan een baan komt, de jongeren boeit het niet zo, die vinden hun weg wel. De mensen die 25 jaar zichzelf hebben ingezet hebben voor het bedrijf voelen de grootste onzekerheid.

Moet ik me nog inzetten of trek ik aan een dood paard? Is de dobbelsteen al gegooid en is er al een lijstje met namen van mensen die ontslagen worden of is het echt nog onzeker zoals de directie ons wil laten geloven.

Het motiveert mij niet, de tegenzin is redelijk groot. De vechtlust redelijk klein. Ik wacht het wel af en doe toch nog even de ogen dicht. 


Een laagje sneeuw

In tegenstelling tot de winter van 2010, die me nog erg goed in het geheugen staat omdat ik dagelijks naar het ziekenhuis moest door de sneeuw is het een milde winter. 

Er viel dit weekend toch een mooi laagje sneeuw, om daar volop van te genieten maakte wij een nachtelijke wandeling door het bos. Mijn bril zat vol met sneeuw maar Dees genoot volop van de konijntjes die door het bos rende door de witte sneeuw. Na een uurtje door de sneeuw vonden wij het de hoogste tijd om naar huis te gaan voor een lekker kopje thee.


Ontslagen

Het gaat al jaren niet goed bij mijn werkgever en zoals jongere collega’s van mij zeggen: the shit is real.

Vandaag is bekend gemaakt dat op onze afdeling 6 van de 28 FTE personeelsleden nog voor einde van dit boekjaar ontslag krijgen.

Het is nog onzeker wie de 6 slachtoffers deze ronde zijn, waarschijnlijk mensen zonder vast contract er als eerste uit want die kan een werkgever makkelijk lozen maar de directeur zei dat het op dit moment nog iedereen kan zijn. De meeste op onze afdeling hebben een vast contract dus ook tussen de mensen die al tientallen jaren bij het bedrijf werken zitten straks werkeloos thuis.


We rijden naar de afgrond

We rijden naar de afgrond, we zijn voor niemand bang! 

Woensdag te horen gekregen dat er voor nog eens 16 mensen geen plek meer is binnen het bedrijf. Ik zag mensen die altijd vrolijk zijn met een trieste blik in de ogen in de kantine. Voor weinig mensen is er nog zekerheid. Binnen een maand ontslagronde ?? want we verliezen meer geld dan er binnenkomt.

Ik denk dat ook mijn dagen voorbij zijn bij dit bedrijf. Ik zie het bedrijf voor mijn ogen instorten en kan er niets aan doen.

Ik vraag me af of ik ooit nog aan een baan kom en of ik die kan houden met al mijn medische klachten. Ik merk dat de stress aan me vreet…. 


El Gaucho

Dees is jarig en dat vieren wij vandaag bij El Gaucho. Ik koos voor de El Gaucho trio, dat zijn drie verschillende soorten vlees en Dees kreeg een entrecote van 350 gram. 

Ik nam daar lekkere gegrilde champignons bij.