Werk

      Geen reacties op Werk

Ik heb mijn buik ervan vol, ik hou mijn leven niet eens op de rit laat staan dat ik het werk erbij kan doen.

Alles kan ik door ziekte maar half en de stress maakt het nog veel erger. Ik ben hier zo beu van.
Ik kwam vandaag een rekening van de Belastingdienst tegen dat ik nog 299 euro moet betalen en dat terwijl ik net 500 betaalt heb… Ik hoop dat ze een fout gemaakt hebben maar vrees het ergste weer. Dat bovenop een energierekening van 670 euro hoger dan verwacht. 

Waar the fuck doe ik het nog voor? 

Edit 10:35 uur: het blijkt te kloppen, dus wordt weer betalen.

Gezond leven in 2018

      Geen reacties op Gezond leven in 2018

Het is 2 januari rond 18 uur, de doelstelling om gezond te eten verdween als sneeuw voor de zon op het moment dat mijn suiker laag was en ik in een vertraagde trein van de Nederlandse spoorwegen van Utrecht naar mijn eigen woonplaats zat.

Ik voelde mezelf al slap worden en op het station zit een Burgerking die gelukkig nog steeds die heerlijke Longchicken in de aanbieding heeft voor 1,95 en ook nog eens lekkere krulfrietjes erbij voor maar 1 euro.

01 januari 2018

      Geen reacties op 01 januari 2018

Het is 01 januari 2017, eehm 2018. Hoe vaak zullen mensen vandaag al de fout hebben gemaakt het verkeerde jaartal in te vullen?

Ik heb de hele dag nog niets gedaan behalve een luisterboek proberen te luisteren en in slaap vallen door de pijnstillers.

Klaar

      Geen reacties op Klaar

Dit leven duurt me veel te lang.

Iedere keer pijn, iedere keer werk afzeggen door die pleuris jicht. Mijn hersens kwijt door diabetes.

Waarom leef ik nog. Ben er helemaal klaar mee.

Lopen over het perron

      Geen reacties op Lopen over het perron

Ik loop over het perron van het metrostation, het is veel stiller dan normaal. Ik ben  op weg… op weg naar de laatste werkdag van 2017. 

ik hoor mijn eigen voetstappen weerklinken in de echo van de metrobuis. Het is duidelijk, er zit lood in mijn schoenen.

Mannengriep

      Geen reacties op Mannengriep

Ik lig met een ernstige mannengriep op de bank. Ik heb het benauwd en de keukenrollen om mijn neus in te snuiten zijn niet aan te voeren.

Ik heb dagenlang koorts en iedere vezel in mijn lichaam doet pijn. Niets is zo erg als een echte mannengriep. Ik kan me ook nergens op concentreren want mijn suiker zal best niet goed zitten en daarnaast zit ik vol met snot. Ik lig de hele dag op de bank, te wachten op het moment dat de dood mij komt halen.

Maar wanneer komt de dood dan, ik heb meer te doen vandaag dan ziek op de bank liggen. Ik heb in de hemel een afspraak met prinses Lotte en prinses Isabelle van der Miauws. Stel je eens voor dat je na de dood al je dierenbaren weer tegen komt, dan is het idee van een hemel nog best aangenaam.

Ik kan alleen maar hopen dat er geen stress en werkdruk in de hemel is. Gewoon een beetje chill hangen op een bank, de dieren knuffelen en verzorgen die je in je leven had en jezelf vermaken met boeken en een goede film. Er stroomt een rivier van cola door de holy miauw hemel en daar schep ik mijn fles vol. Ook zijn er lopende banden op de voederplaats met zalige kebab, shoarma, een fontijn in de vorm van een jonge vrouw die de hele dag knoflook spuit. uiteraard is er ook aan de katten gedacht, zij krijgen daar Felix en Whiskas voorgeschoteld. De obers voor de katten zijn oude vrouwtjes die hun troost halen in het verwennen van alle katten die de holy miauw hemel in mochten.

Ik zie dat allemaal wel zitten. Mocht ik bezwijken aan deze levensgevaarlijke variant van de mannengriep, weet dan dat ik op mijn vriendjes wacht, ook al ben ik even niet meer op de verschrikkelijke hel die werk heet.

Het leven duurt niet zo lang

      Geen reacties op Het leven duurt niet zo lang

Op Twitter maak ik regelmatig reclame voor mijn websites, om meer mensen te bereiken is het handig om veel mensen te volgen, vaak volgen die mensen mij dan ook weer.

Zo volgende ik een man met ruim 67.000 tweets op Twitter, hij was behoorlijk populair op Twitter en kreeg de hele dag door berichten waar hij weer op reageerde. Deze man was ongeveer even oud als ik. Met nadruk op het woordje: WAS.

Hij schreef in augustus dat hij longkanker had en op Sinterklaasavond is hij overleden. Iemand ongeveer net zo oud als ik…overleden aan longkanker met uitzaaiing in de rug en hypofysen. Binnen enkele maanden tijd kan het leven zomaar over zijn.

Persoonlijk vind ik het vreemd, dat iemand die je nauwelijks kent ineens het leven laat. Op zich de dood heb ik altijd al een bijzonder fenomeen gevonden. Hoe is de dood, wat is de dood, hoe smaakt de dood en wat is er na de dood? Kom ik na de dood in de eeuwige serverrooms of misschien wel in de eeuwige radiostudio? Want de eeuwige jachtvelden lijkt me helemaal niets, mijn leven op aarde is al jachtig genoeg geweest.

Maargoed, wat het nog vreemder maakt is dat zijn vrienden, sinds 5 december bijna iedere dag nog posten dat ze hem verschrikkelijk missen. Dat is al 12 dagen dat ze op Twitter laten weten hoe erg ze hem missen, zijn partner staat daarmee voorop, die plaats meerdere gedichten voor hem per dag.

Ik ben banger voor de dood dan voor het leven. Ik probeer zoveel mogelijk te leven ook al kan ik nog niet de helft doen wat mijn creatieve brein zou willen doen omdat er brood op de plank moet komen en ik geestesdodend werk heb.

Ik waardeer het inkomen wat ik heb en ik ben niet van plan om ermee te stoppen omdat geen geld hebben mij verschrikkelijk lijkt. Aan de andere kant mis ik wel de creatieve kant van mijn leven die nauwelijks kan ontplooien omdat ik na een dag werken doodop ben.

Dus eigenlijk hoef ik ook niet bang voor de dood te zijn want echt leven…. dat doen alleen de mensen die tijd en lef genoeg hebben om echt te leven.