Reisje naar Kos

      Geen reacties op Reisje naar Kos

Dees en ik hadden een lange nacht gehad op Schiphol, om 6 uur mochten wij eindelijk inchecken en om 8 uur zouden wij gaan vliegen. Zoals altijd was er vertraging bij Corendon. Om een of andere reden loopt het vliegen met Corendon altijd uit en dit keer was het een behoorlijke ramp.

Ruim over 8 uur vertrokken wij omdat er te weinig personeel voor het vliegtuig was. Toen die dame eindelijk was gearriveerd, vertrokken wij richting de zon en ons hotel op het mooie eiland Kos.

Dees maakte een filmpje van het opstijgen en toen we net 10 minuten in de lucht waren ging het mis.
De steward was bezig met zijn praatje toen hij plotseling halverwege een zin stopte en zei dat hij de cockpit in ging.

Na een minuutje liepen de stewardessen op een behoorlijke draf door het vliegtuig heen en op hun gezichten was te zien dat er iets niet goed ging. Er was toen ook een vreemd geluid te horen, alsof er onder hoge druk een brandblusser leeg werd gespoten.

Het vliegtuig was een minuut, misschien wel 2 niet stabiel. Het leek nog het meeste op turbulentie maar het was duidelijk geen turbulentie. Er was iets anders aan de hand!

Bijna dood ervaring
De steward gaf aan dat er iets met het vliegtuig aan de hand was. Er een probleem was met het landingsgestel, deze zou te heet worden en er werd direct een noodlanding ingezet op Schiphol. Vanaf dat moment liepen de stewardessen met nog meer stress rond. De vrouw naast mij kreeg een acute paniekaanval en iedereen in het vliegtuig besloot toch nog maar even Christen, Katholiek of Moslim te worden zodat ze in het hiernamaals toch nog een aardig plekje in de hemel zouden bemachtigen.

Dees en ik bleven zo koel als dat het landingsgestel zou moeten zijn en maakte allerlei grapjes terwijl wij op ons gemak de dood tegemoet vlogen. Het leven was immers al leuk, nu de dood nog!

De vrouw naast mij greep de stoel beet en hield zichzelf zo stil mogelijk. Vrouwen achter ons klaagde: ga je voor het eerst met een vliegtuig en dan maak je dat mee. Er kwam nog meer geklaag achter ons vandaan. Blabla zei dat vliegen zo veilig is en nou blablabla ratelde het klagend verder. Dees en ik besloten om nog een psalm voor de Holy Miauw in te zetten want als Katzorg medewerkers weten wij dat de Holy miauw ons beschermt tegen kiespijn en vliegtuigrampen.

Na een tijdje geklaag van de mensen achter ons, het aanzien van startende paniekaanval naast mij en narrige opmerkingen van Dees en vooral mij daalde wij terug naar Schiphol. Een voordeel: als we zouden neerstorten hoefde ik nooit meer te werken!

We zagen onder ons weer huizen en daalde dieper en dieper tot we zeer ruw op de landingsbaan van Schiphol aankwamen. Gelukkig werkte alles naar behoren!

Direct kwam de brandweer met veel materieel aangereden. Zij inspecteerde het vliegtuig en na een paar minuten kregen wij het sein dat ons vliegtuig veilig was. Maar het was niet meer mogelijk om verder te vliegen. Het vliegtuig werd nagezien en alle passagiers werden met mobiele trappen van het vliegtuig begeleid, iets wat veel te lang duurde trouwens want als er echt brand was geweest dan waren wij mooi gegrild in dat vliegtuig!

Daarna werden wij op Schiphol ontvangen door een snotneus van een jaar of 17 die ons de weg uitlegde maar weigerde mee te lopen om ons naar de juiste plek te begeleiden. Blijkbaar maakte het niemand iets uit dat wij zojuist onze dood tegemoet vlogen, ga daarna maar lekker door Schiphol banjeren.

Bij de balie was ook nog niets bekend over het verdere verloop en er werd gevraagd of wij over een uur terug wilde komen. Na een half uur na de noodlanding werd dan eindelijk meer duidelijk, we kregen een hapje en een drankje aangeboden door Corendon en dat werd tijd want op het moment van noodlanding zou er eindelijk wat te drinken worden geserveerd en ik had een verschrikkelijke droge bek.

Na een hapje en een drankje werd er meer bekend, onze vlucht kwam weer op de borden met vluchtinformatie. Ons vliegtuig zou vertrekken vanaf C22 dus wij weer snel door de controle heen, dat duurde dus weer eeuwigheid voordat we gecontroleerd werden. De beveilingsbeamte moet wel een homofiel zijn want zelfs mijn ballen kregen een behandeling, toen hij ook nog door zijn knieeen ging zei ik dat ik de rest toch liever aan mijn vrouw over laat.

Met open mond keek hij mij aan…
Onze vlucht zou om 14 uur vertrekken maar zoals ik al eerder aangaf heeft het personeel van Corendon nogal moeite met klok kijken en om 15:08 vertrokken wij dan eindelijk vanaf gate D66 naar onze vakantiebestemming Kos.

Geef een reactie